kunstwerk in goud
Kunstwerkjes
december 19, 2015
77019058 - toddler and teddy
“Het is wonderlijk dat een kind voor zijn ontwikkeling een onvoldoende kan krijgen”.
januari 28, 2016
Show all

Boekentips

boek een opa om nooit te vergeten

Draakje vurigAandoenlijk prentenboek, over een draakje dat zo veel wil en echt prachtige plannetjes heeft! Het is nog heel lastig om, om te gaan als het allemaal nog niet lukt.  De gevoelens die dan gevoeld kunnen worden, worden prachtig verwoord in tekst en beeld .       Achterkant boek:                            Het enthousiaste Draakje vurig heeft een super idee. Hij weet precies wat hij wil; varen naar het eiland in het meer! Als het plannetje na al zijn inspanningen toch dreigt te mislukken, wordt meteen duidelijk waarom hij Draakje Vurig heet..         Een prentenboek op rijm vol passie en vuur, dat herkenbaar is voor alle enthousiaste, wilskrachtige en toch zo gevoelige heethoofdjes.

 

 

Thema Dood

Thema Dood.

Het is echt een prachtig boek over de dood.  Doodgewoon.

Het is winnaar Gouden Griffelen Vlag en Wimpel 2015.   Griffeljury: ‘Deze oogstrelende uitgevoerde bundel met onsterfelijke mooie gedichten over de dood is een bezit voor het leven’.   Penseeljury: Éen troostrijk en vooral prachtig boek dat zijn weerga niet kent!’   Ik als kinder en volwassen therapeute beveel dit boek echt aan.     Zeer veel verschillende zaken worden op een heel mooie manier onder de aandacht gebracht.   Achterkant boek: Echt ‘doodgewoon’is een boek over de dood-niet voor volwassenen en al helemaal niet voor kinderen. En toch hoort de dood bij het leven. Vroeg of laat krijgt iedereen ermee te maken. Je opa, de buurman, je vader of je moeder, de hond of de poes- allemaal kunnen ze doodgaan.

 

IMG_1069 (2)  Jaarboek van de  Janusz Kortczak Stichting. We leven in een risicomijdende maatschappij, waarin overbeschermende opvoeders, uit angst dat hun kinderen iets overkomt, hen de vrijheid ontnemen om zelfstandig op onderzoek uit te gaan, om in de vrije natuur te spelen, in bomen te klimmen en in slootjes te vallen. Toch wijst onderzoek uit dat kinderen die geleerd hebben om met risico’s om te gaan, die dus risico-competentie hebben kunnen ontwikkelen, minder vaak daadwerkelijk iets overkomt. foto boek Dit stuk heb ik overenomen uit: Het kind.org Met het door de pedagoog Janusz Korczak (1878-1942) geformuleerde recht van het kind om te mogen zijn zoals het is, zullen de meeste opvoeders wel kunnen instemmen. Van wie mag een kind nou niet zijn wie het is? De meeste opvoeders menen dan ook dat ze kinderen niets in de weg leggen op hun weg naar volwassenheid. Maar toch plaatste Korczak daar grote vraagtekens bij. Helma Brouwers leidt in deze bijdrage het Jaarboek in van de Korczak Stichting, dat deze week van de drukpers rolde.  ‘Opvoeden is alleen mogelijk als we van het bedrieglijke verlangen naar volmaakte kinderen afzien.’ Met ingang van 2002 brengt de Janusz Korczak Stichting een ‘Korczak Jaarboek’ uit. In deze jaarboeken wordt een bepaald thema aan de orde gesteld en verbonden met het gedachtegoed van Janusz Korczak. Helma Brouwers leidt het thema van 2013 in: Het recht van het kind te zijn zoals het is.     Michael Kirchner toont in zijn bijdrage aan dit jaarboek aan, dat de geschriften van Korczak vol staan met uitspraken die aantonen dat opvoeders dit recht juist het vaakst met voeten treden. En als we die uitspraken goed lezen, merken we dat dat niet alleen gold voor Korczak’s tijd. Er zijn redenen genoeg om aan te nemen, dat het juist in onze tijd niet vanzelf spreekt dat kinderen mogen zijn zoals ze zijn. Van kinderen wordt bijvoorbeeld verwacht dat ze de ouderlijke ambities waarmaken, waardoor er geen ruimte is voor hun eigen dromen en talenten. En in het onderwijs persen we hen in het harnas van gestandaardiseerde toetsen. Voor kinderen die ‘afwijken’ zoeken we krampachtig naar het juiste label en baldadig jongensgedrag dwingen we in het braafheidsgareel, of anders stoppen we hen in het ADHD-hok. Ons land heeft de twijfelachtige eer het land te zijn met het grootste percentage kinderen dat allerlei etiketten opgeplakt krijgt. En het aantal kinderen waar iets mee mis zou zijn stijgt nog elk jaar excessief. Terwijl de kinderen vermoedelijk niet anders zijn dan een aantal decennia geleden. Wel is misschien hun omgeving onrustiger geworden: veel echtscheidingen en nieuw samen te stellen gezinnen; weinig buitenspel gelegenheid; stress vanwege de eisen die de school stelt; stress bij leerkrachten die aan de inspectie-eisen willen voldoen; stress ook bij jonge ouders die zich een slag in de rondte werken om hun hypotheek te kunnen betalen etc. Er was een tijd dat je kinderen die boos waren vroeg, waarom ze nou toch zo boos zijn. Nu geven we dat kind een etiket: ODD (Oppositional Defiant Disorder) of de nieuw ontdekte ‘kinderziekte’ TDD (Temperament Disregulatie met Disforie). En de oplossing is simpel: niet een diepgaand gesprek met het kind, om te begrijpen waar die boosheid vandaan komt, maar het medicijn Ritalin. Een moeder van een kind dat volgens de leerkracht op school problemen had, terwijl er thuis niets aan de hand was, weigerde haar zoon op ADHD te laten testen. Ze deed in het TV programma Zembla de kernachtige uitspraak: “Ik ga mijn kind geen Ritalin geven om aan de eisen van de school te voldoen.” Veel ouders grijpen er wel naar, omdat ook bij hen de overtuiging bestaat dat een ideaal kind een rustig kind is, dat niemand overlast bezorgt. “Opvoeden’, zo zei Korczak “is alleen mogelijk als we van het bedrieglijke verlangen naar volmaakte kinderen afzien.” Voor de redactie van het jaarboek van de Janusz Korczak Stichting waren er kortom heel wat redenen om het door Korczak geformuleerde recht te mogen zijn wie je bent, tegen het licht te houden van het opvoedkundig denken en handelen van onze tijd “De wereld heeft kinderen nodig precies zoals ze zijn, schreef KorczakVan hem mochten kinderen druk, lastig of boos, stil, verlegen, of eenkennig, chaotisch en creatief zijn. Korczak begreep dat je van een sloddervos geen pietje precies maakt en van een drukke prater geen stille dromer. Wat kinderen zijn nam hij als uitgangspunt, niet wat ze behoren te zijn. Een groot aantal mensen is gevraagd een bijdrage aan het Janusz Korczak jaarboek 2013 te leveren, o.a. Luc Stevens, Ludo Heylen, Martine Delfos, Jelle Jolles. We hopen dat dit jaarboek ertoe bij kan dragen dat we niet altijd onmiddellijk denken aan ‘remediëren’ en medicaliseren’ als kinderen ‘afwijken’, maar dat opvoeders bovenal willen leren kinderen te accepteren en te waarderen, precies zoals ze zijn, met al hun eigen-aardigheden. Helma Brouwers is verbonden aan de Universitaire Pabo in Amsterdam en actief lid van de Korczak Stichting. Te bestellen: het Korczak Jaarboek Donateurs van de Janusz Korczak Stichting ontvangen deze Jaarboeken met een winkelwaarde van ongeveer € 15,00 gratis! U bent al begunstiger voor € 25,= U ontvangt dan tevens twee keer per jaar het Korczak Bulletin, waarin u op de hoogte wordt gehouden van de activiteiten van de stichting.Tot nu toeverschenen er tien jaarboeken boek een opa om nooit te vergetenEen prachtig boek wat je kunt gebruiken bij overlijden. Achterkant : Joost en mama halen samen herinneringen aan opa op: OP een keer maakte opa in de kamer een piratenschip met echte zeilen en een grote, rode vlag. Er kwam een ander schip voorbij en opa riep: ‘enteren!’    En toen namen ze papa gevangen en roofden vijf gulden uit zijn broekzak om friet van te kopen…….Joost lacht door zijn tranen heen als mama hem opa’s rode zakdoek geeft en hij weet voor eens en voor altijd wat voor opa opa was: een opa om nooit te vergeten!

zelfdodingDit boek behandeld het heftige thema van zelfdoding.

Het is bijzonder en mooi zoals dit gedaan is! Achterkant: De opa van Océane heeft een mooi aquarium met kleurrijke vissen. Alleen Schubbe ziet er soms ongelukkig uit. Op een dag springt hij zelfs uit het aquarium. Océane is verdrietig en praat met opa. Hoe moet het nu verder met Drupje en de andere visjes?        Kinderen hebben recht op de waarheid. maar is die niet te hard als het om zelfdoding gaat? Hoe praat je met jonge kinderen over dit onderwerp. In het algemeen of wanneer ze er rechtstreeks mee worden geconfronteerd? Dit prentenboek helpt om zelfdoding bespreekbaar te maken. Nathallie Sloss is erin geslaagd om deze emotionele reis, samen met kinderen, op een creatieve manier aan te vatten met een mooi verhaal en enkele originele activiteiten. ( boek voor kinderen van 3 -6 jaar)

tijger, tijger is het waarWe geloven soms gedachten die helemaal niet kloppen!   Door de gedachten te geloven kunnen we een neg. gevoel krijgen.  Achterkant: Tijger-tijger is het waar? Is het verhaal van een klein tijgertje dat denkt dat zijn hele wereld instort: zijn ouders houden niet van hem. Zijn vrienden hebben hem in de steek gelaten. Het leven is oneerlijk. Maar een wijze schildpad stelt hem vier vragen….en alles verandert. Hij beseft zich dat al die problemen niet door dingen veroorzaakt worden, maar door zijn gedachten over dingen. Wanneer hij zijn gedachten kan onderzoekt, wordt zijn leven weer geweldig. Een hartverwarmend verhaal met een krachtige boodschap, die zelfs jonge kinderen kunnen oppikken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>